Zwrot VAT w przypadku świadczenia usług poza krajem

Aleksandra Węgielska, Gazeta Podatkowa Nr 465 z dnia 2008-06-23
23.06.2008 , aktualizacja: 23.06.2008 11:33
A A A Drukuj
Ustawodawca dał podatnikom możliwość rozliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami, których miejsce świadczenia znajduje się poza granicami Polski, stanowiącymi czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT w Polsce. Wynikiem rozliczenia dokonywanego w deklaracji VAT może być m.in. nadwyżka podatku naliczonego nad należnym. Wówczas podatnik o kwotę tę ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego za następny okres rozliczeniowy lub kwotę tę wykazać do zwrotu na rachunek bankowy.
Deklaracja VAT

Kwota należna z tytułu świadczenia usług, które nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, lecz podlegają opodatkowaniu poza terytorium kraju, powinna być wykazana w składanej deklaracji VAT-7 czy VAT-7K. Kwotę tę wykazuje się w poz. 21 deklaracji - "Dostawa towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju".

Jednak zwrócić należy uwagę na to, że obowiązek ten wystąpi tylko w sytuacji kiedy to podatnikowi w stosunku do dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego lub prawo do zwrotu podatku naliczonego. Przepisy o VAT zezwalają na odliczanie podatku naliczonego od zakupów dokonanych w kraju, które posłużyły do wykonania usługi poza terytorium kraju, pod warunkiem że kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane w kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami. Wynika to z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku VAT (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.).

Oznacza to, że pomimo niewystąpienia podatku należnego od świadczonych usług, podatnik z uwagi na prawo do odliczenia VAT musi wykonanie tych usług w odpowiedni sposób dokumentować, ewidencjonować oraz wykazać w deklaracji podatkowej.

Ponadto ważne jest to, że świadczenie usług, których wykonanie w kraju nie dawałoby prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nimi, nie powinno być wykazywane w poz. 21 deklaracji.

Zwrot w terminie 60 dni

Jak wspomniano wcześniej, podatnicy mają możliwość rozliczenia podatku naliczonego VAT związanego z czynnościami, których miejsce świadczenia znajduje się poza granicami Polski i które stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT w Polsce. Przy czym ważny jest tu związek zakupów ze sprzedażą opodatkowaną.

W sytuacji wystąpienia nadwyżki podatku VAT z tego tytułu może ona podlegać zwrotowi na rachunek bankowy podatnika. Zwrot ten przysługuje w terminie 60 dni, liczonych od dnia złożenia w urzędzie skarbowym rozliczenia podatku VAT.

Jednak gdy podatnik dokonuje dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium Polski i nie dokonuje jakiejkolwiek sprzedaży opodatkowanej w kraju, zwrot dokonywany jest na umotywowany wniosek (art. 87 ust. 5 ustawy o VAT).

Natomiast gdy podatnik dokonuje czynności, których miejsce opodatkowania znajduje się poza Polską oraz dokonuje sprzedaży opodatkowanej w kraju i z tego tytułu przysługuje mu zwrot różnicy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, ustalając kwotę do zwrotu, podatnik może ją również powiększyć o 22% obrotu z tytułu tych czynności (art. 87 ust. 2 oraz art. 87 ust. 3 ustawy o VAT).

Termin wykazania w deklaracji

Z przepisów o VAT nie wynika wprost, w którym miesiącu (kwartale) podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT wyliczoną należność z tytułu dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju. Podatnicy VAT zasadniczo mają obowiązek wykazywania kwot należnych w deklaracji składanej za miesiąc (kwartał), w którym powstał obowiązek podatkowy. Oznaczałoby to, że najwłaściwszym terminem na ujęcie należności z tytułu dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju będzie miesiąc (kwartał), w którym powstałby obowiązek podatkowy dla dostaw krajowych.

Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 29 kwietnia 2008 r., nr IBPP2/443-65/08/WN/KAN-973/01/08/KAN-2224/03/08. Organ podatkowy uznał, że w poz. 21 deklaracji podatkowej VAT-7 należy wykazać kwotę, opodatkowanej poza terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowej usługi transportu w miesiącu, w którym powstałby obowiązek podatkowy gdyby usługa ta była świadczona na terenie kraju, tj. w miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usługi.

Przykład

Polski podatnik wykonał 15 maja 2008 r. dla kontrahenta czeskiego usługę transportową polegającą na przewozie towarów z Polski do Czech. Zapłatę otrzymał 3 czerwca 2008 r. Polski podatnik nie jest zarejestrowany dla potrzeb czeskiego VAT. Natomiast podatnik czeski podał numer, pod którym jest zidentyfikowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terenie Czech. Miejscem świadczenia tej usługi transportowej jest terytorium Czech - zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o VAT. Mamy zatem w tej sytuacji do czynienia ze świadczeniem usług poza terytorium kraju. Wykonaną usługę polski podatnik powinien udokumentować wystawiając fakturę w terminie, jaki obowiązywałby gdyby usługa ta została wykonana na terytorium Polski, tj. nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego i nie wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem tego obowiązku.

W przypadku usług transportowych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usługi.

Ponieważ podatnik zapłatę otrzymał 3 czerwca 2008 r. w związku z tym wartość z wystawionej faktury wykaże w pozycji 21 deklaracji VAT-7 składanej za czerwiec 2008 r.

Bądź na bieżąco, codziennie, za darmo i o stałej porze -

czytaj nasz newsletter!

Skomentuj:
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX