Należności za czas choroby Pracownik, który jest niezdolny do
pracy z powodu choroby trwającej łącznie:
33 dni w ciągu roku kalendarzowego lub
14 dni w ciągu roku kalendarzowego - w przypadku pracownika, który ukończył 50. rok życia,
zachowuje prawo do co najmniej 80%
wynagrodzenia (art. 92 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy - Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.).
Wynagrodzenie to, zwane potocznie wynagrodzeniem chorobowym, wypłacane jest ze środków pracodawcy.
W przypadku natomiast, gdy niezdolność do pracy (we wskazanym okresie) jest spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy albo chorobą przypadającą w czasie ciąży, to wówczas pracownik ma prawo do 100% wynagrodzenia.
Wynagrodzenie chorobowe nalicza się na zasadach określonych w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.). Wypłaca się je za każdy dzień niezdolności do pracy.
Krok I - ustalanie wynagrodzenia za czas przepracowany Obliczając wynagrodzenie za czas przepracowany w danym miesiącu w przypadku, gdy pracownik za część tego miesiąca otrzymał wynagrodzenie chorobowe, należy miesięczną stawkę wynagrodzenia podzielić przez 30. Otrzymaną kwotę mnoży się przez liczbę dni wskazanych w zwolnieniu lekarskim. Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia odejmuje się następnie od wynagrodzenia przysługującego za cały miesiąc.
Taki sposób ustalania wynagrodzenia za czas przepracowany stosuje się w przypadku, gdy wynagrodzenie pracownika jest ustalone w stałej stawce miesięcznej.
Stosuje się go także w przypadku wystąpienia nieobecności, za okres której przysługuje pracownikowi np. zasiłek chorobowy.
Krok II - naliczanie składek ZUS Wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca wlicza się pracownikowi do podstawy wymiaru składek zarówno na ubezpieczenia społeczne, jak i na ubezpieczenie zdrowotne.
Od wynagrodzenia chorobowego nalicza się jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast w przypadku zasiłku chorobowego - nie nalicza się ani składek społecznych, ani też składki zdrowotnej. Składki na Fundusz Pracy i FGŚP nalicza się tylko od wynagrodzenia wypłaconego za czas pracy.
Krok III - obliczanie podatku Wynagrodzenie za czas choroby, podobnie jak wynagrodzenie za czas przepracowany,
stanowi dla pracownika przychód ze stosunku pracy. Podlega ono więc opodatkowaniu podatkiem dochodowym przy jednoczesnym zastosowaniu kosztów uzyskania przychodu. Przy czym odliczenie kosztów uzyskania przychodu stosuje się tylko do wysokości tego wynagrodzenia.
Z kolei zasiłek chorobowy uznaje się jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o pdof (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.), niezależnie od podmiotu, który dokonuje jego wypłaty (ZUS czy zakład pracy).
Bez względu jednak na to, do jakiego źródła przychodów zaliczane są wypłaty dokonywane za czas choroby pracownika, pracodawca (jako płatnik) ma obowiązek obliczać i pobierać zaliczki na podatek dochodowy. Zaliczkę tę pobiera zarówno od wynagrodzenia chorobowego i wynagrodzenia za czas pracy, jak i od wypłaconych przez siebie np. zasiłków chorobowych.
Przykład Pracodawca wypłaca pracownikowi stałe miesięczne wynagrodzenie w kwocie 3.300 zł. W lutym br. pracownik chorował przez 7 dni. Na tę okoliczność przedłożył pracodawcy zwolnienie lekarskie. Pracodawca wypłacił mu z tego tytułu wynagrodzenie chorobowe w kwocie 531,55 zł.